Mostrando entradas con la etiqueta calor. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta calor. Mostrar todas las entradas

martes, 16 de noviembre de 2021

Melancolía infinita

"Más por prodigar los encuentros con Araújo que por testimoniar su pésame, asistió al entierro; era una tarde de calor seco y mientras remontaban la carretera que conducía al cementerio de San Francisco, rememoró otras muertes que él había maquinado y que habían culminado por cauces imprevistos. Araújo caminaba cogido de los brazos de dos desconocidos; adivinó sus ojos empapados, no de lágrimas sino de una melancolía infinita, como un pájaro que regresa de un largo periplo y encuentra su nido destrozado."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.126.

jueves, 4 de noviembre de 2021

Una cúpula oscura

"-La verdad es que con este tiempo lo mejor es salir de noche, porque de día no hay dios que aguante el calor. (...)

 Pagó la consumición, cogió la bolsa con la botella vacía y bajó por la calle San Miguel; paseaba despacio porque no le apetecía meterse en casa cuando estaba tan reciente la muerte de López, pero qué carajo (...) Atravesó la Plaza de San Martín para entrar en la calle de las Tiendas y subió a su piso; era la noche una cúpula oscura donde se descubrían las estrellas lejanísimas de agosto, y la luna, una sonrisa turbia que, cómplice, lo llamaba desde lo alto."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.118-119.

martes, 5 de octubre de 2021

El postrer paseo

 "Don Eusebio evocó el entierro, la tarde de calor en la que se sintió obligado a hacer bulto, a figurar en el postrer paseo de Tejada, desde la iglesia de Santo Domingo hasta el cementerio de San Francisco, donde una brisa suabe los saludó después de la caminata. "Pobre Nicanor", se lamentó Máximo extrayendo de la cartera el recorte del periódico que mencionaba la desaparición del amigo."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.86-87.

lunes, 4 de octubre de 2021

Mecánica ritualidad

 "Aunque el calor de la hora no invitaba a salir a la calle se preparó para acudir al Liceo y apuntalar sus relaciones con Rafael y Máximo.El patio prolongaba un hábito fresco de primavera; en una mesa, los dos viejos jugaban a las cartas, perpetuaban gestos y tácticas, podrían, caviló, dejar los naipes sobre el tapete que jugarían por sí solos con la mecánica ritualidad con que habitualmente manejaban las manos venosas de ambos."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.85.

domingo, 3 de octubre de 2021

El herbicida

 "Se protegió del calor en las arcadas de la Plaza Mayor y entró en casa; guardó en la nevera el herbicida "para que no pierda sus propiedades" y buscó en la cocina algo que comer. Le daba pereza limpiar las sartenes amontonadas en el fregadero y se hizo un bocadillo, "suficiente para aguantar hasta la noche"."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.85.

jueves, 30 de septiembre de 2021

Una llaga abierta por el sol

 "En una droguería de la Plaza del Hierro adquirió el herbicida que estragaría la precaria salud de López. Paseando por la calle de los Hornos se encontró con Rosa.

-Buenos días, don Eusebio.

-Buenos días, Rosa.

No deseaba aquel tropiezo pero la mujer estaba dispuesta a narrarle la pesadez de los treinta y tres grados, lo fresquitas que eran las mañanas y el gusto que daba caminar temprano por los parques, cuando ya el día era una llaga abierta pero el sol aún no descolgaba sus latigazos sobre las espaldas de los habitantes."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.84.

miércoles, 29 de septiembre de 2021

La infinitud de sus pesares

 "Demoró su rumbo por las calles encendidas bajo el sol hiriente del verano; la ciudad se vaciaba gradualmente de gentes que buscaban el frescor de las aguas de los mares o el letargo sombrío de los pueblos; los que como él permanecían en la ciudad constituían una secta de solitarios que se encontraban en las barras de las tabernas para contarse la infinitud de sus pesares."

José María Pérez Álvarez, Las estaciones de la muerte. Duen de Bux, Ourense, 2008. Pág.83-84.

jueves, 26 de noviembre de 2020

As sombras das balconadas

 "Vestinme con calma e saín á rúa. Merquei tabaco para unha semana e botei un pito sentado nun banco da Praza do Couto. Tiña ganas de dar voltas sen rumbo fixo. Alcancei a Avenida de Portugal e agatuñei polo Camiño do Lobishome ata a Rampa de Sas. A rateira aburríase deitada no colo fervido do Monte Alegre. (...) Descendín ata a Fonte do Bispo e dirixinme ao centro da cidade por Portocarreiro. Soportábase a temperatura se un tiña a precaución de camiñar a modo, aproveitando as sombras das balconadas. No casco vello a pedra convocaba sensacións térmicas moito máis agradables. Algúns compradores satisfeitos e moi morenos saían dos comercios de Santo Domingo coas mans cheas de bolsas. Corría un airiño que ata prestaba, mais era probable que en menos dun mes a cidade estivera outra vez chea de frío."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes.  Ed. Xerais, 2006. Páx. 197.

miércoles, 25 de noviembre de 2020

Asolando a cidade

"- "(...) O corpo apareceu con varias feridas de arma branca e o seu estado de descomposición non é moi avanzado. A Garda Militar puxo en marcha os seus axentes da Brigada de Homicidios para atopar ao culpable do crime e, nunha primeira valoración a cargo das autoridades que levan a investigación do caso, descartouse a posibilidade de que a morte poida ter algunha relación cos asasinatos que nos últimos meses están asolando a cidade."

  Gozaba dunha boa ducha cando soou o teléfono. (...)

 Miss Agosto fixo un silencio. Aclarei a voz e regresei ao baño para secarme."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes.  Ed. Xerais, 2006. Páx. 195-196.

jueves, 19 de noviembre de 2020

Comediantes noitébregos

 "A finais de agosto, brillaba o sol da mañá sen que as luzadas puidesen manter a transparencia dos primeiros días do verán. Alcancei a Praza do Correxedor enfiando antes a rúa Pizarro, triste e demasiado diúrna sen o rexoubar dos comediantes noitébregos, amigos do ritmo merengado, cegados polo garrafón e o escintilar de altares cheos de pesetas dispostas a tropezar dúas veces co mesmo isco. Cheguei ao Auriense e atopeime co que me agardaba. Porter cunha botella."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes.  Ed. Xerais, 2006. Páx. 187.

jueves, 29 de octubre de 2020

Miss

 "Miss Chispatown fora amordazada convenientemente... 177

 Miss Canícula tentou desatarse unha vez máis... 179

 Miss Chispatown fixo ben en cuspirlle. 179

 Miss Chispatown miroume como se non dese creto ao que estaba a escoitar. 180

 Desenfundou  o duro da sobaqueira, colocou o canón no interior da boca de Miss Augasquentes 183

 Lin pánico e un horrror coñecido na faciana de Miss Canícula 183

 Estaba sobrepoñéndome da confesión de Miss Agosto cando... 184

 A min apetecíame quedar alí e tomar un whisky con Miss  Chispatown... 184

 Miss Agosto estivera a divertirse un pouco con todos nós 181

 Diego Ameixeiras, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006.   


miércoles, 28 de octubre de 2020

As caldeiras do inferno

 "Petei varias veces na porta, mais era evidente que Miss Canícula non estaba. Tampouco collía o teléfono e a veciñanza non daba sinais de vida. Era o momento de xogalo todo a unha carta: debíalle unha segunda visita a Sousa.

Tiven sorte. Non me custou moito traballo levantarlle o carro a un pobre incauto que parara en dobre fila para mercar o xornal. A cidade ardía como só arden as caldeiras do inferno."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 176.  

domingo, 25 de octubre de 2020

Ningunha cerimonia cardíaca

":o Sousa xa tiña o que quería por mediación de Ricardo Pazos, ou ben o material estaba en mans dos mandos da Garda Militar, aos que moito lles prestaría escoitar os arquexos culminantes de Miss Canícula. Ningunha cerimonia cardíaca rebentaría os audímetros coa exclusiva da querindanga de Rafael Sousa, e ningún minguncia se enriquecería cos cartos do construtor."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 171-172.   

sábado, 17 de octubre de 2020

A insipidez dunha isóbara

 "Miss Piscinas do Mundo non comprendeu algo que eu tampouco entendía nada ben. (...)

Sonia Bouzas sabía a verán, como unha moza que tiven de rapaz en San Francisco. Logo fixémonos algo maiores, discutimos varias veces e dela só me quedou no recordo a insipidez dunha isóbara. Miss Canícula tamén sabía a terra a dentro."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 154-155.

miércoles, 14 de octubre de 2020

42 simpáticos graos

 "Colguei o teléfono cun sorriso cheo de satisfacción. Pareceume un triunfo que Sonia Bouzas me abrise as portas da súa casa sen insistirlle apenas. Miss Chispatown e mais eu tiñamos moitas cousas que contarnos, moitas. Notábase que os días decreceran, mais non por iso deixabamos de adoecer cos ardores estivais. O verán quería morrer matando. Ás tres da tarde o termómetro do Parque de San Lázaro marcaba corenta e dous simpáticos graos."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 149.

sábado, 10 de octubre de 2020

O espeso trafego

 "Prendín un pito e mestureime no espeso trafego que saturaba as rúas todas da cidade por mor da visita oficial dalgún peixe gordo. Os gardas de tráfico contribuían a complicar o asunto. Na Avenida de Bos Aires a condución resultaba case imposible a causa dun accidente. O Ibiza que alugara non tiña aire acondicionado, e só abrindo as ventaíñas, cando circulaba a certa velocidade, conseguía gozar dun chisco de frescor. O lombo apegábaseme ao asento e suaba profusamente. Se nalgunha parada no medio e medio do atasco permanecía coa ventaíña baixada máis dun minuto, o interior do coche transformábase nun forno cheirento, pero se optaba por encerrarme no vehículo a suor chegaba a enchouparme as pálpebras."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 138-139.

viernes, 9 de octubre de 2020

Un ritmo bastante bo

 "As obras do Centro Comercial seguían avanzando a un ritmo bastante bo. Xa acondicionaran a rampla de acceso á entrada principal e os aspecto exterior do complexo daba a sensación de precisar só algúns acabados. De feito, polas rúas falábase continuamente de inminente inauguración. (...) Un camión cheo de ferralla estacionou á dereita do edificio, nunha especie de balconada, e dous obreiros saíronlle ao encontro. Un deles ía sen camiseta, aireando os guedellos do peito. A calor abafaba e volvía apertar tanto ou máis que en días anteriores."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 138.

sábado, 3 de octubre de 2020

Un chisco

 "Tiña que durmir un chisco. Ao mediodía o sol queimaba como nunca -no Parque do Barbaña cruceime con varios paisanos que armaran un sombreiro para a cabeza coa reportaxe de Porter- e seguía cheirando ao chamusco. Seica estaba ardendo outra carballeira preto de Alongos, mais non me deu tempo a diagnosticar quen era o causante de prenderlle lume a media provincia.."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 132.

lunes, 31 de agosto de 2020

Unha temperatura inverosímil

 "Miss Chispatown era desa clase de mulleres que levan un Plan B tatuado na cara. (...)

Acompañeina ata a parada de Taxis da Alameda. Dende a rúa do Progreso ecoaban as voces dos borrachos da zona dos Viños. O reloxo marcaba as catro da madrugada e unha temperatura inverosímil. Acendín o último cigarro que me quedaba."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 74.

sábado, 29 de agosto de 2020

Bebedeira

 "Non había maneira de que refrescara. A temperatura era dificilmente soportable, sobre todo se un tiña o costume de conciliar o sono polas noites. Vímonos metidos na voráxine de borrachos que campaban ás súas anchas pola Rúa Pizarro adiante, dispostos a engordar a bebedeira. Cheiraba a mexo, a sobaco mal ventilado e a perfume accesible. Descendemos ata a Praza dos Fornos e chegamos aos Xardíns do Padre Feixóo, onde sentamos no único banco en que non había restos desa cousa á que a rapazallada lle chama botellón."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 72.