Un fabuloso estrondo

 "Cada coche enfiou o seu camiño cando chegamos ás inmediacións do barrio das Lagoas. A cidade estaba deserta. Nese momento o carro do Regueira voou polos aires provocando un fabuloso estrondo. Por sorte gardara unha distancia prudencial e non me caeu enriba ningún cascallo. Alguén colocara uns explosivos nos baixos do vehículo. Noutras palabras: a aburrida loita continuaba."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 126.

Apareceu o primeiro can

"Eu o que quería era saír á Ponte Vella indo por onde íamos coa miña irmá a afogar as cadeliñas da Tula, e cheguei aos Catro Camiños, e arrodei por As Lagoas e saín ao Campo do Cisco;

  e ao arrodear o quintal de doña Calrota, xa preto da Ponte, apareceu o primeiro can, de moito alto; de comenzo viña após e despois ía diante, que non o vin pasar, como si tivese pasado polo áer."

Eduardo Blanco Amor, Xente ao lonxe , páx. 154, Editorial Galaxia, Vigo 2006 (2ª edición en BBA)