Velocidade lenta e intermitente

"Ao chegar ao cruce da Avenida do Río, cando había que abandonar a estrada que baixaba de Beiro e entrar na xeral, Arturo fixo un alto para deixarlle paso a un autobús cargado de nenos que se aproximaba pola dereita. Dixo: "Creo que imos ter moito tráfico ata a casa dos teus pais". Agora marchaba a unha velocidade lenta e intermitente, parando de cando en vez e deixándose levar pola caravana que avanzaba pouco a pouco cara á ponte de ferro que conducía ao centro da cidade, atrpado na longa fila de coches que pretendían xirar en dirección á estrada que transcorría paralela á marxe dereita do río."

Carlos Casares, O sol do verán. Ed. Galaxia, Biblioteca Carlos Casares, nº3. 1ª edición, 2002; 4ª edición nesta colección, Vigo, 2011, páx. 141.

O pinote do coche

"A neboeira que cubría a cidade dende principios de febreiro continuaría ensombrecendo as rúas, cunha pequena lanceira de claridade a mediodía, o resto da xornada. (...)

  ¡Apreta Delfín! Encirrei o meu vello fotingo, para que remontase a costa da Ponte Vella. Gustábame chegar ó vértice embalado e disfrutar do pinote do coche, cando collía a costa abaixo.  Esas trastadas son posibles nesta Ponte que fai lombo. Na de ferro, só hai emoción cando pasa un camión de varios eixos e fai tremar os ferranchos. En canto á Ponte Novísima, de cemento armado, con esa unicamente se divertiron os enxeñeiros. Estacionei na Rúa dos Remedios e sumeime a un grupo de alumnos dos Salesianos, encabezado polo profesor de educación física, que se exercitaba nas pistas do Pavillón de Deportes."

Bieito Iglesias, "O que enganan as iguanas" en  miss Ourense, ed. Galaxia, Vigo, 1994, páx.118