Mostrando entradas con la etiqueta jesús soria. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta jesús soria. Mostrar todas las entradas

sábado, 5 de noviembre de 2016

Música ye-ye

"-Da música ye-ye non sei unha palabra. Casualmente veño a consultalo como experto na materia. Estamos investigando o caso da rapariga que apareceu morta na Barbaña. Disque seguía moito a radio. Dixérono as amigas. Escoito, ás veces, programas nos que a xente nova se cartea con vostede e lle adica cantigas ós amigos. Gustaríame ver esa correspondencia... (...)

  -Calma. Efectivamente, levo eu a maior parte dos programas dirixidos á mocedade. Se soubese o que busca exactamente...

  -Cartas co enderezo de Jesús Soria.

  -A maioría dos que escriben ocúltase tras un pseudónimo e non pon remitente. A correspondencia das últimas semanas está nestes caixóns. Pode remexer a gusto."
Bieito Iglesias, "O que enganan as iguanas" en  miss Ourense, ed. Galaxia, Vigo, 1994, páx.164-165

domingo, 9 de octubre de 2016

Con alivio

" -A situación das churrianas de Londres é fastidiada se, como di vostede, hai por aló tanto afeccionado a manexar o bisturí. Non lle coñecía esa cisma ós ingleses. Un home como Deus manda acode a estes antros sen máis instrumental que a gaita. (...)

  A continuación distribuíu o traballo. A min tocoume entrevistar ós familiares e coñecidos de Elina.

  O enderezo familiar que me deron estaba en Jesús Soria, próximo o lugar onde se atopou o cadáver. Fun polo coche e tiven unhas palabras cun tipo que ficara atrapado nun seiscentos, entre a beirarrúa e o meu carro. (...)

  O baixo do edificio de Jesús Soria estaba ocupado por un ultramarinos de Vegé. Aí recollín das veciñas os primeiros informes. (...)

  Coa promesa de volver, para dar o pésame ós americanos, deixei o piso de Jesús Soria. Deixeino con alivio."

Bieito Iglesias, "O que enganan as iguanas" en  miss Ourense, ed. Galaxia, Vigo, 1994, páx.121-123