1006

"Eu heime d´ir ó Xurés

con estas miñas amigas,

hemos de botar un neto

y-hemos de comprar sardiñas."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogos, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 137

84

"Miña Virxen d´o Xurés

perdín o meu cadeado;
Nostra Señora bendita
ten-o n-o seo gardado."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 61

83

"Miña Virxen d´o Xurés,

baixaivos o areal,
ca lle leva o millo a seca
as calaceiras d´o val."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 61

82

"Miña Virxen d´o Xurés,

quéren-a subir arriba;
as mozas de Vilameá
choran que cortan a vida."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 61

81

"Miña Virxen d´o Xurés,
este ano alá hei de ir,
heille de levar un ramo
que d´o ceyo ha de vir."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 61

80

"Miña Virxen d´o Xurés

este ano alá non vou,

por amor d´os alborotos;

mal haya quen-os armou."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

79

"Miña Virxen d´o Xurés,

eu est´ano alá non vou;

tocoum´a rolda d´a auga,

mala é quen m´a botou."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

78

"Miña Virxen d´o Xurés

ten un vestido bermello,

dall´o sol pol-a ventana,

relumbra com´un espello."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

77

"Miña Virxen d´o Xurés

ten un tellado de vidro,

que ll´o deu un mariñeiro,

que andaba n-o mar perdido."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

76

"Miña Virxen d´o Xurés,

ten unha ventana nova

para ver os portugueses

como tocan a viola."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

75

"Miña Virxen d´o Xurés,

eu ben-a vin ó sol posto,

c-unha rosiña n-a mau,ç

y-outra n-a mazán d´o rostro."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

74

"Miña Virxen d´o Xurés

que tan alta se foi pór, 

entre toxos e carqueixas

e carballos arredor."

Literatura Popular de Galicia: colección de coplas, villancicos, diálogs, romances, cuentos y refranes gallegos. Orense, 1881. (Deputación Provincial de Ourense, 1987). Recollidos por D. Juan Antonio Saco y Arce. páx. 60

Unha boa muller

"En canto aos forasteiros, tras recibir a hospitalidade dos aldeáns e ante o cariz que estaba tomando aquel veleno enriba da face de Nemeto, aconselláronlles que se dirixisen á Serra do Xurés xa que alí, en Manín, vivía unha boa muller capaz de sandar aquel terríbel mal.

  -Ese era, en realidade, o noso destino -comentou agradecido pola información o raparigo-, concretamente a parroquia de Compostela.

  O veciño máis vello da vila mostrou no seu rostro un aceno de desagrado ao ouvir aquilo."

Miguel Mosquera Paans. Viaxe a Lánsbrica. Colección Alcaian. Ed. Urco, Compostela, 2012, páx.165