Mostrando entradas con la etiqueta portocarreiro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta portocarreiro. Mostrar todas las entradas

jueves, 26 de noviembre de 2020

As sombras das balconadas

 "Vestinme con calma e saín á rúa. Merquei tabaco para unha semana e botei un pito sentado nun banco da Praza do Couto. Tiña ganas de dar voltas sen rumbo fixo. Alcancei a Avenida de Portugal e agatuñei polo Camiño do Lobishome ata a Rampa de Sas. A rateira aburríase deitada no colo fervido do Monte Alegre. (...) Descendín ata a Fonte do Bispo e dirixinme ao centro da cidade por Portocarreiro. Soportábase a temperatura se un tiña a precaución de camiñar a modo, aproveitando as sombras das balconadas. No casco vello a pedra convocaba sensacións térmicas moito máis agradables. Algúns compradores satisfeitos e moi morenos saían dos comercios de Santo Domingo coas mans cheas de bolsas. Corría un airiño que ata prestaba, mais era probable que en menos dun mes a cidade estivera outra vez chea de frío."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes.  Ed. Xerais, 2006. Páx. 197.

miércoles, 2 de septiembre de 2020

Bergamota

 "Pensei en Sonia Bouzas, na serpe que se enroscaba entre os seus ombros e nas luces encarnadas que me cegaran o sentido no Gato Negro. Pensei tamén en Marina, a miña ex de toda a vida, e en Ágatha, a muller que recendía a bergamota, cardamomo e ananás fresco. Verónica sorriu, ofrecinlle cen ouros e cando se deixou facer nun portal de Portocarreiro puiden quitar da cabeza, mais só por un momento, que me parecía moi sospeitoso que Sousa non quixera encargarse directamente de Gonzalo Casasnovas."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 75.