No es Islandia

 "Los manantiales de chorro caliente humeaban en ese día frío de invierno creando una atmósfera extraña, a la que los habitantes de la provincia de Ourense ya estaban acostumbrados, pero que siempre sorprendía a los foráneos. Los baños termales volvían a estar de moda y eran un reclamo turístico tanto a orillas del Miño, en enclaves como A Chabasqueira o en Outariz, como en este embalse, el de As Conchas, en el río Limia, al sur de la provincia y casi frontera con Portugal. Miles de turistas, además de los vecinos de la zona, se acercaban durante el año a darse unos baños en esas pozas templadas, verdaderos jacuzzis naturales. No es Islandia, decían orgullosos los ourensanos, es Galicia."

Carlos Montero. El desorden que dejas. Ed. Espasa. 2016. Pág. 9.

Ou arrasaban as termas de Ourense

"Supoño que hoxe era o día de faceren as probas derradeiras, a ntes de chantaxear á cidade: ou pagábanlles unha morea de cartos ou arrasaban as termas de Ourense.

-Vaia elementos! -Martiño estaba furioso-. E agora que facemos?

-Á Chavasqueira! -berrou Lois, andando cara á súa bici.

(...) se tentaban sabotar cada terma, e xa andaran a facelo nas Burgas e en Outariz, tamén habían tentalo na Chavasqueira."

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.57-58

Un plan para arruinar as burgas todas

"-Falou, si. Todo canto quixen. Como sospeitabamos, eles dous forman parte dun plan para arruinar as burgas todas.(...) Mandounos alguén, e mandou varios. Un para cada burga. Un ás do centro, outro a Outariz e un terceiro á Chavasqueira. (...) O xefe, quen concibiu o plan, polo que imaxino, debeulles deixar  un mando a distancia camuflado en cada zona termal, para sabotar cada burga. O mando de aquí xa o descubristes, está camuflado nun dos cadeados que deixan os namorados na ponte."

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.56-57

Plan para sabotar todas as termas

"Corremos onda o Lois, pero xa el estaba apertando os botóns daquel cadeado. Cadeado que, ademais, era cadrado, escuro e moi semellante á caixiña que atoparamos en San Francisco.

 Foi tocalo e escoitar berros abraiantes nas pozas de Canedo e nas de Outariz, aos dous lados da pasarela.

 -Que pasou?

 -Non hai dereito!

 -Será unha avaría?

 -Onde se reclama?

 -Eu viñen de moi lonxe para isto, non o podo aturar...

 Todas as queixas eran do mesmo estilo. Corremos as varandas da pasarela. Miramos as pozas. Todas estaban con xente en bañador, furiosa... e sen auga ningunha.

 Comezamos a entender o que pasaba.

 -Rapaces -dixen eu-. Isto forma parte dun plan para sabotar todas as termas de Ourense. 

 -Este cadeado -insistiu Raia- debe ser o mando a distancia que afecta á condución das augas termais e dos sumidoiros destas pozas. Alguén debeu alterar os sistemas de canalización das augas.

 -O mesmo que na fonte das Burgas, na cidade!"

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.51-52

Cadeados a esgalla

"A área termal de Outariz é grande abondo, así que lle preguntamos a quen tiñamos máis preto, un mozo de chaleco cor laranxa, que se ocupaba do coidado das instalacións.

 -Un cadeado? -botouse a rir-. Será por cadeados!

 -Mirade na pasarela! -díxonos outro-. Seica levades ben tempo sen vir por aquí, rapaces?

 Corremos a onde nos dixeran. Foi entrar na pasarela, que une as áreas recreativas das dúas bandas do río, e ver cadeados a esgalla, presos nos buracos da varanda da ponte. Habíaos grandes e pequenos, medianos, redondos, cadrados... Cadeados de todas as formas e tamaños."

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.47-48

E como atoparemos un cadeado aquí?

"Como todos somos bos ciclistas, e estamos en boa forma, seguimos a ruta ao pé do Miño. Pasamos A Chavasqueira, as pozas do Muíño das Veigas e non tardamos en chegar a Outariz. Xa era media mañá ben andada, entre unha cousa e outra, e comezaba a haber xente bañándose.

 -E como atoparemos un cadeado aquí?"

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.47

As bicis!!!

"-Polo de agora habería que ir a Outariz e buscar o cadeado.

 -E como imos? Collemos o tren das termas?

 Mirei o reloxo. Faltaba case unha hora para a saída do seguinte.

 -Teriamos que agardar un bo anaco. Creo que imos tardar de máis. Non haberá un xeito máis rápido de ir?

 -Para ir correndo está algo lonxe -dixo Martiño-. A non ser que...

 Creo que, de repente, a todos nos veu a mesma idea á cabeza.

 -As bicis!!!"

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.43-44

Pasarán cousas raras?

"Efectivamente, como sospeitaramos, o estraño obxecto negro era unha caixa. Abrírase en dúas metades idénticas, en cada unha delas había unha pantalliña, e só unha palabra en cada pantalla. Na de arriba aparecía a palabra CADEADO, e a palabra  OUTARIZ na de abaixo. Nada máis. (...)

-Un cadeado en Outariz?

-Terá algo que ver isto cos sucesos das Burgas?

 Esa era a pregunta que todos nos faciamos daquela.

 -Se cadra si. Mirade: en Outariz tamén hai burgas!

 -E pozas de auga quente. Estarán relacionadas cos fenómenos da fonte das Burgas? En todas as termas de Ourense pasarán cousas raras?"

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.42-43

Pasarela de Outariz

E marchan todos para á casa. Cancún xa sabe o camiño e ponse á cabeza. Fixeron boas migas el e mais Chispa.
-Esta ponte non se parece nada á ponte ramona - di Carlos, trabucándose outra vez.
-Non é ramona, que é romana -contéstanlle todos.

Pepe Carreiro, Os Bolechas van de viaxe: As pozas de Ourense, A Nosa Terra, 2009, páx.24

O xardín das esencias

- Falta moito para chegar, Silvi? -pregunta Loli.

- Non, xa estamos preto das pozas de Outariz, que é onde nos agarda o meu pai. Olla, Loli. Ese é o xardín das esencias. Non ules o arrecendo? Son herbas medicinais.

Pepe Carreiro, Os Bolechas van de viaxe: As pozas de Ourense, A Nosa Terra, 2009, páx.15