As sombras das balconadas

 "Vestinme con calma e saín á rúa. Merquei tabaco para unha semana e botei un pito sentado nun banco da Praza do Couto. Tiña ganas de dar voltas sen rumbo fixo. Alcancei a Avenida de Portugal e agatuñei polo Camiño do Lobishome ata a Rampa de Sas. A rateira aburríase deitada no colo fervido do Monte Alegre. (...) Descendín ata a Fonte do Bispo e dirixinme ao centro da cidade por Portocarreiro. Soportábase a temperatura se un tiña a precaución de camiñar a modo, aproveitando as sombras das balconadas. No casco vello a pedra convocaba sensacións térmicas moito máis agradables. Algúns compradores satisfeitos e moi morenos saían dos comercios de Santo Domingo coas mans cheas de bolsas. Corría un airiño que ata prestaba, mais era probable que en menos dun mes a cidade estivera outra vez chea de frío."

Diego Ameixeiras, O cidadán do mes.  Ed. Xerais, 2006. Páx. 197.

Montado o espectáculo

 "Tiña razóns para concentrarme noutros problemas. No cruzamento entre Ervedelo e a Avenida de Portugal xa estaba montado o espectáculo. Varios veciños concentráranse cortando o acceso dos vehículos ao barrio. "GIA asasinos, GIA asasinos." Fronte a eles, unha numerosa recua de rapazolos duns vinte anos portaban unha pancarta a favor da autoderteminación."

Diego Ameixeira, O cidadán do mes. Ed. Xerais, 2006, páx. 132.

Morrer de morte morrida

"Despois perdín o sentido. Por momentos despertaba a un doloroso duermevela, baqueteado polas revoltas que a Tina collía con volantazos bruscos, ata que rompeu o día, xa nos arrabaldos de Ourense. Subín a gatas as escaleiras escuras dunha casa mísera, que despois souben situada na Avenida de Portugal, e cando cheguei a unha cama dispúxenme a morrer en paz. Non sei polo que, teño a cisma de morrer de morte morrida, ben acochado no leito, e non en calquera esquina coma un can adoecido. Pero a cousa non foi por aí."

Bieito Iglesias, "Luanda" en  miss Ourense, ed. Galaxia, Vigo, 1994, páx.25

Zigzagueando

"Non me quedaba outra opción. O seguinte destino conducíame á casa de Silvia Puga, se é que non me recibían a balazos.  Acelerei a fondo por Ervedelo e a piques estiven de levar por diante un operario do servizo de limpeza, que traballaba no acondicionamento da zona, aínda coas secuelas da festa independentista.  O fulano dedicoume xenerosas faltadas, todas moi comprensibles agás á que se referiu á miña potencia sexual, pouco decorosa. Derrapei e fun dar de cu cunha sucursal bancaria da Avenida de Portugal. Avancei en dirección prohibida ata o Progreso, zigzagueando entre os coches, e pisei a fondo ata o Posío."

Diego Ameixeiras, Baixo mínimos, ed. Xerais, xuño, 2004, páx.153

Mexo de gato sen pretensións

"A choiva, esta vez un mexo de gato sen pretensións, todo pingolexo, obrigoume a forzar o paso cara á Avenida de Portugal, así que abandonei a posibilidade de determe nas ribeiras do Barbaña para procurar algunha solución coa que enganarme e manter o pensamento aletargado."

Diego Ameixeiras, Baixo mínimos, ed. Xerais, xuño, 2004, páx.47