As ventás d´o Estetuto

"-¿.....?

 -E mais ten razón; esquecinme d´o almorzo.

 -.....

 -Si; é ó millor. Ahi xunt´o Posio votaremos unha copa... A mod´on que vai cair... Non si Dios quer, alborota tod´a Porta d´Aire c-os zocos... Como miran pra nos as ventás d´o Estetuto..."

Francisco Álvarez de Nóvoa, "N-a campaza", Beira o Barbaña. Paisaxes, Ed. do Castro, 1993. Edición facsimilar  a partir da única edición que se coñece: Ourense, 1894, Imprenta de "El Derecho". Páx.38

O recanto agarimado da pedra

Chamábaste

Raxa..., Mamasunción, María a Portuguesa...

nomes perdidos nas esquinas,

de palabra,

por pechar o trato,

a trata nestes días,

da carne e algunha presa

de diñeiro para esquecer.

Na túa despensa había sempre ración de azucre

con pouso amargo, olor de lavanda, xabón barato

e algunha historia que escoitar.

Levabas a diario calor de burga,

ollos de noite e un farol aceso

de tarde en tarde.

Baixo aquel balcón da Porta de Aire

un calafrío de azougue

ripouche o vestido camelia

e ollámonos nus con todo o mundo

ao alcance das nosas mans.

Las querindangas

"Iban a verse con sus querindangas baratas en sórdidos tabucos instalados en las casas de pajabarro de los arrabales, por la Puerta del Aire, en la antigua judería."

Eduardo Blanco-Amor, La catedral y el niño, ed. Galaxia, Vigo 1997, páx.143

Porta de Aire

“Ó pasar pola Porta de Aire, adevecimos de envexa ollando pra as tabernas cheias de xente, pro non nos estrevimos a entrare.”  

  Eduardo Blanco Amor, A esmorga. Ed. Galaxia, 14ª edición, xaneiro 1995, Vigo. páx.58

Corresponde coa rúa J. Prieto Nespereira, noutra época chamada Porta de Aire, Porta da Aira ou da Era.

-  Ramón Otero Pedrayo, Guía de Galicia. Ed. Galaxia,  5ª edición, Vigo 1980, p.343