Cursabamos terceiro

"Isto contoumo Luisiño Cardemil Sampaio -que bo rapaz, tan triste- o primeiro ano do Istituto, cando nos fixemos amigos. Seguímolo sendo até que morreu -cursabamos terceiro- un día que latou as crases i afogouse no río, frente a Peliquín. Ninguén soupo como foi pois ninguén o viu, que aínda non era tempo de escapármonos pra ir nadar no río."

Eduardo Blanco-Amor, Os Biosbardos, ed. Galaxia, 1962, 12ª edición, "Primeira Comunión", páx.49

Sin xiquer sentir a cacholada

"Non sabía como era quen pra correr e brincar de tal xeito, sin xiquer sentir a cacholada. Nun intre de nada, xa me vin beira do río, frente ó cachón da aceia vella, cos berros do home moi perto, coasi enriba de min. (...) Seguín a traveso dos castiñeiros de Peliquín, avantei por enriba de Oira, ó lonxe víase Cudeiro, que non sei como o podía ver na noite pecha... Xa non se ouvían os homes nin os cas, que ben se estaba... Somelloume estar deitado. Caíame o suor polas fazulas e pingábame do narís; un suor quente e mesto que se metía nos beizos e seguía correndo...”

Eduardo Blanco-Amor, Os Biosbardos, ed. Galaxia, 1962, 12ª edición, "A arrasadeira", páx. 23