Unha gargallada estrepitosa

"Con media botella de Dyc enriba empecei a facerme moita graza. Tanta que non puiden evitar soltar unha gargallada estrepitosa cando vin unha rapaza trousando na porta da igrexa de Santa María Nai.

  -¿De que ris, fillo de puta?- preguntoume a rapaza con ton desafiante.

  -De min- respondinlle a berros.

  A voz esgazada pola friaxe e o alcohol resultoume familiar."

Diego Ameixeiras, Baixo mínimos, ed. Xerais, xuño, 2004, páx.93

Alí no espolón

"Despois eiquí, en pormeiro térmeno, a nova casa Consistorial, de ridículo aspeuto e máis ridículo interior, en  donde un salón máis alto que ancho, somella a foxa onde algús advenedizos sepultan os intereses do pobo, e fai resaltar a estreitez e angostura dos demais departamentos, adiantándose e deixando medio oculto o paláceo Arzobispal e a eirexa de Santa María.

  Alí no espolón algún que outro oceoso, ríndolle as gracias a certas nenas tan descaradas como malas língoas, ou mirando as bobadas dun tenorio de sombreiro de alas anchas e patillas á ingresa, que na súa ridícula pretensión pensa non hai rapaza que del non se namore, ou ben faguendo que os nenos bican, bótanlle froles ás niñeiras que os gardan."

Heraclio Pérez Placer,("Ánxel") Contos, leendas e tradiciós, 1891, Imprenta de El Eco de Ourense (Obra narrativa en galego, 1998, Centro Ramón Piñeiro, páx.279)