Chamábaste
Raxa..., Mamasunción, María a Portuguesa...
nomes perdidos nas esquinas,
de palabra,
por pechar o trato,
a trata nestes días,
da carne e algunha presa
de diñeiro para esquecer.
Na túa despensa había sempre ración de azucre
con pouso amargo, olor de lavanda, xabón barato
e algunha historia que escoitar.
Levabas a diario calor de burga,
ollos de noite e un farol aceso
de tarde en tarde.
Baixo aquel balcón da Porta de Aire
un calafrío de azougue
ripouche o vestido camelia
e ollámonos nus con todo o mundo
ao alcance das nosas mans.