“O lugar chámase
Corgo do Boi. Un corgo é unha fenda fonda, un tallo de terra polo que
ocasionalmente baixa a auga dun torrente, pero tamén unha pequena cavidade,
unha oquidade habida en calquera pedra na se almacenou a auga da choiva antes
de que se xeara e ó facelo fendese a rocha. O Corgo do Boi é exactamente unha
depresión pola que ás veces baixa, impetuosa, a auga dun torrente, tamén o paso
dos lobos oufanos, os máis feros da manda. Cando a auga baixa e copa a súa
parte máis fonda, o camiño máis estreito de todo o Corgo do Boi, os lobos
vadean este e logo crúzano, coa aparente e fráxil axilidade dos seus corpos,
non de todo esveltos, sempre de cuartos traseiros esvaradíos, sempre a cabeza
enorme, como se lles pesara, pero as patas veloces e donas dunha potencia
estraña, pois son elas as que lles permiten cruzar saltando, de pedra en pedra,
con aparente donidade.”
Mostrando entradas con la etiqueta corgo_de_boi. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta corgo_de_boi. Mostrar todas las entradas
viernes, 23 de agosto de 2019
Unha fenda fonda
jueves, 22 de agosto de 2019
Allariz (III)
Por exemplo, o 13
de setembro, en Rebordechao, coincidindo cun rastrexo pola serra, será a
primeira confesión do “Tendeiro” diante do xuíz de Allariz (segunda confesión
xa arrestado en Galicia). O día anterior, no Corgo do Boi, o propio Romasanta
atopa un óso da cadeira, que parece ser de muller, e que el mesmo entrega.
Sempre manifestou moita colaboración, tanto nas declaracións como nas visitas
aos distintos lugares dos supostos asasinatos.
viernes, 28 de junio de 2019
A colcha de farrapos vermellóns
“Mágoa que se me
ocorrera venderlle a Xosé Edreira a colcha de farrapos vermellóns, azuis e
verdes que levaban no costal de roupa que constituía todo o seu patrimonio, e
que Xosé a conservara, pois hoxe sería un dato menos. Pero as urxencias traen
con elas estes excesos e a presenza de Bárbara sempre me inducía a elas. Tería
sido abondo con imaxinar a Bieita tecendo a manta de farrapos na vella
tecedeira de madeira, mentres soñaba as aventuras que só durarían dende Soutelo
Verde até o Corgo do Boi, mágoa, que parecía soñadora e amiga de mellora-la
existencia allea tanto como a propia.”
viernes, 10 de mayo de 2019
Mazurca para dos muertos
“El sacaúntos
andaba con dos valencianos, don Jenaro y don Antonio, que también tiraban a
lobo cuando perdían el sentido; de esto hace ya muchos años, cien o más, pero
por aquí todo el mundo lo sabe. El sacaúntos mató a trece bocados, nueve
mujeres y cuatro hombres. Una noche en que la luna lo echó a lobo mató a
Manueliña García, mujer con la que tenía un hijo, Rosendiño, al que también
mató. A Manueliña la llevaba a Santander, que queda muy distante, en la mar de
Castilla, donde iba a ponerla a servir en casa de un sacerdote, pero en el
lugar que dicen Malladavella, en el bosque de la Redondela, le dio el pronto y
los mató a los dos, también los medio devoró. Después estuvo tranquilo algún
tiempo, tranquilo y distraído, hasta que se le volvió a borrar la luz y mató a
Benitiña García, que era hermana de Manueliña, y a su hijo Farruquiño, que aún
mamaba y tenía sabor a pescado, a éstos los mató en Corgo de Boy, que queda más
allá de las Arrúas, antes de llegar a Transirelos. El sacaúntos no era muy
grande, era más bien pequeño y además tenía los dientes podres. El sacaúntos
hizo más muertos, Xosefa García era hermana de Manueliña y de Benitiña, aquella
sangre se conoce que le tiraba, y murió en el camino de Correchouso. Y su hijo
Xosesiño. Y Toniña Rúa y sus dos hijas Peregrina y Marica, que murieron en
Rebordechao, a Toniña la quiso mucho el sacaúntos, estaba muy enamorado de ella
y le enseñaba las partes cuando se cruzaban por el monte. También mató a otros
cuatro: Xila Millarados, que pastaba puercos en Chaguazoso; Chucha Lombao
Celmán, a la que atacó según se llega a As de Xarxes; Fuco Naveaus, un mozo que
andaba a pájaros por Prado Alvar, y Benitoña Cardoeiros, una vieja que ya no valía
para nada.”
Etiquetas:
arrúas,
camilo_josé_cela,
chaguazoso,
corgo_de_boi,
correchouso,
malladavella,
mazurca_para_dos_muertos,
rebordechao,
redondela,
romasanta,
transirelos,
xarxes
Suscribirse a:
Entradas (Atom)