No verso do retrato

"Despois dun rodeo considerable polos barrios do oeste, volvín ó centro e parei na Diagonal, arrente dun fotomatón. Para cando se acendeu o foco, conseguira poñer cara de año degolado. Regresei a pé ó Progreso e camiñei ata a esquina de Correos. Escribín no reverso do retrato: Mujer, quién sabe por dónde andarás, quién sabe qué aventuras tendrás, qué lejos estás de mi. Púxenlle o selo e o enderezo da miña casa. O frío da néboa mantívome espilido. Só así puiden avivar a vontade de desandar o camiño. Volvín xunto ó coche e deixeino estar en dobre fila, para que me escribise a garda urbana. Hai anos que non recibo outras cartas."

Bieito Iglesias, "O que enganan as iguanas" en  miss Ourense, ed. Galaxia, Vigo, 1994, páx.119

Vén tras de nós!

"-Onde foi, Raia? Xa non está!

 -Non te fíes, agachouse na entrada da rúa de Parada Justel, a que sobe onda Correos, coma un foguete. Case non me deu tempo nin a velo! Estou segura de que vén tras de nós!

 -Pero, quereredes explicarnos que traedes entre mans? Condenadas de rapazas!-Martiño e Lois, sobre todo Lois, non entendían cousa.

  Nun instante puxémolos en antecedentes.

 -Se cadra ten algo que ver co das Burgas- aventurou Martiño."

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.24

Debemos chamar o Capitán Aspanitas?

"-Estou segura de que si- insistiu Raia-. Cando paramos nos canos da fonte das Burgas, xa me pareceu velo. Vin que se agachaba, xa sabes que daquela andaba tamén co espello. Pero cando subimos a costa do Desengano, xa estiven certa de que nos seguía. É moi raro, Sabela... Pensas que debemos chamar o Capitán Aspanitas?

 -Imos pasar o edificio de Correos e o Bispado, e se o noso perseguidor continúa tras de nós, dicímosllelo aos outros."

Ramón Caride, O Capitán Aspanitas e o misterio das Burgas, ed. Xerais, xaneiro 2013, páx.22